زن محبت را تلافی می‌کند

زن محبت را تلافی می‌کند
خستگی را ترمه بافی می‌کند

زن درخشان می‌کند الماس را
زن تجلی می‌دهد احساس را

زن، گل و آواز شبنم، با هم است
زن، پر از سجاده و ابریشم است

دسترنجِ جسم ما، جانِ زن است
نیمی از آیینه‌ی عرفان، زن است

زن فقط آویز‌ه‌ی آغوش نیست
زن همین یک گوشوارِ گوش نیست

بلبلان، آواز در گُل یافتند
شاعران، در زن، تکامل یافتند.

برای همسرم..سا...تمام دنیام.. دوستت دارم ماه زیبای من..فدای چشمهای درشت و روشنت..