قسمت 1 از

قسمت 1 از

توضیحی کوتاه برای کسانی که اعتقاد دارند بعد رسول اکرم (ص) اصحاب از دین برگشتند بجز تعداد انگشت شماری...

اصحاب در قرآن:

خداوند در قرآن، در تمجید و تجلیل اصحاب، آیات زیادی آورده - ما در اینجا تنها به 20مورد از آنها استناد می‏کنیم - که آنها را مورد مغفرت و رحمت خود قرار داده و به آنها وعده بهشت داده است.. آنان همان کسانی هستند که توسّط رسول خدا ص پاک شدند و تربیت یافتند:

﴿کَمَآ أَرۡسَلۡنَا فِیکُمۡ رَسُولٗا مِّنکُمۡ یَتۡلُواْ عَلَیۡکُمۡ ءَایَٰتِنَا وَیُزَکِّیکُمۡ وَیُعَلِّمُکُمُ ٱلۡکِتَٰبَ وَٱلۡحِکۡمَةَ وَیُعَلِّمُکُم مَّا لَمۡ تَکُونُواْ تَعۡلَمُونَ ١٥١﴾ [البقرة: ١٥١].

«همانگونه که پیامبری را از خودتان در میانتان برانگیختیم که آیات ما را بر شما می‏خواند و شما را پاک می‏گرداند و به شما کتاب (قرآن) و حکمت می ‏آموزد و به شما چیزی یاد می‏دهد که نمی‏توانستید آن را بیاموزید».

با این حساب، آنها بهترین کسانی هستند که قرآن و سنّت پیامبر ص را درک کرده‏اند.. شکی نیست که تمام اسلام و حقایقش، از راه همین اصحاب به ما رسیده است.. هیچ کس نمی‏تواند ادّعا کند که از راه کتاب و سنّت، عبادات خدا را انجام می دهد، مگر اینکه اصحاب، واسطه رساندن این دو مصدر اصلی به تمام مسلمانان در شرق و غرب عالم بوده‏اند.

ایمان اصحاب، معیار تمام ایمانها:

خداوند ایمان اصحاب را معیاری برای ایمان تمامی مردمان جهان قرار داده است.. یعنی اگر ما و هرکس دیگری، همچون اصحاب پیامبر ص - بدانچه که آنها ایمان آورده‏اند - ایمان بیاوریم، «آنگاه هدایت یافته‏ایم»! و اگر به آنان پشت کنیم و از آنان به نیکی تبعیّت نکنیم، به تحقیق در گمراهی و سرگشتگی و تفرقه و جدال خواهیم افتاد و این است که از نظم این آیات، که خطاب به یاران رسول خدا ص میفرماید، می ‏فهمیم:

﴿فَإِنۡ ءَامَنُواْ بِمِثۡلِ مَآ ءَامَنتُم بِهِۦ فَقَدِ ٱهۡتَدَواْۖ وَّإِن تَوَلَّوۡاْ فَإِنَّمَا هُمۡ فِی شِقَاقٖ﴾ [البقرة: ١٣٧].

«اگر (تمام مردم دنیا) همانند شما به آنچه که ایمان آورده‏اید، ایمان بیاورند، آنگاه هدایت شده‏اند و اگر (به شما) پشت کنند، جز این نیست که در اختلاف و سرگشتگی خواهند افتاد».

امّا ببینیم که چرا خداوند ایمان آنها را معیار تمام ایمانها قرار داده است.. و به عبارت دیگر، آنان چگونه بوده‏اند که به این مقام رسیده‏اند:

اصحاب، امّت میانه‏رو و شاهد بر تمام امّتها:

﴿وَکَذَٰلِکَ جَعَلۡنَٰکُمۡ أُمَّةٗ وَسَطٗا لِّتَکُونُواْ شُهَدَآءَ عَلَی ٱلنَّاسِ وَیَکُونَ ٱلرَّسُولُ عَلَیۡکُمۡ شَهِیدٗا﴾ [البقرة: ١٤٣].

«و بدینگونه شما (اصحاب پیامبر و کسانی که به نیکی از آنها تبعیّت کرده و می‏کنند) را امّتی میانه‏رو قرار دادیم تا بر مردم گواه و حجّت باشید و پیامبر (نیز) بر شما گواه و حجّت باشد».

چنانچه از این آیه فهمیده می‏شود، مردم کلّاً دو دسته بوده‏اند: دسته‏ای تنها مادّیّت و دنیا و لذّتهای آن را طلبیده ‏اند و دسته‏ای هم برخلافشان، راه رهبانیّت را در پیش گرفته‏اند.. خداوند این دو رویّه افراطی را رد نموده و خطاب به اصحاب - که میانه‏رو بوده‏اند - می فرماید: این میانه ‏روی و عدل‏ پروری‏تان، پیوسته راه و روش‏تان خواهد بود تا بر همه انسانها شاهد و ناظر باشید و رهبری و سرپرستی جهانیان را عهده‏ دار شوید و به عنوان نمونه و الگو - و نهایتاً به عنوان حجّتی - برای بشریّت در طول تاریخ قرار گیرید و پیامبر ص نیز بر کارهای شما شاهد و ناظر و ارزیابی‏ کننده باشد و نهایتاً بر شما حجّت و گواه گردد.

ادامه دارد...

#سنی
#اهل-سنت