هزار درد مرا عاشقانه درمان باش

هزار درد مرا عاشقانه درمان باش

هزار راه مرا ای یگانه پایان باش

برای آنکه نگویند جسته ایم و نبود

تو آنکه جسته و پیداش کرده ام، آن باش
دوباره زنده کن این خسته ی خزان زده را
حلول کن به تنم جان ببخش و جانان باش

کویر تشنه ی عشقم، تداوم عطشم

دگر بس است، ز باران مگوی، باران باش
دوباره سبز کن، این شاخه ی خزان زده را
دوباره در تن من روحِ نوبهاران باش

بدین صدای حزین، وین نوای آهنگین

به باغ خسته ی عشقم هزار دستان باش