ﻧﻮﺭﻭﺯ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ

ﻧﻮﺭﻭﺯ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ

ﺗﺎ ﺩﺭﺩ ﻓﻘﺮ ﻭ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﯾﮕﺮ 
ﺩﻝ ﮐﻮﭼﮏ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻓﻘﯿﺮ ﺭﺍ ﺑﻔﺸﺎﺭﺩ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺯﻣﺴﺘﺎﻧﯽ ﺳﺮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮐﻔﺶ ﻫﺎﯼ ﭘﺎﺭﻩ ﻭ ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎﯼ ﮐﻬﻨﻪ
ﺩﺭ ﮐﻠﺒﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺤﻘﺮﺍﻧﻪ ﻭ ﺳﺮﺩ ﻭ ﺩﻭﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺳﭙﺮﯼ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﻮﯼ ﺑﺮﻧﺞ ﻭ ﮔﻮﺷﺖ ﻣﺪﺕ ﻫﺎﺳﺖ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺍﻧﺪ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻃﻌﻢ ﻣﯿﻮﻩ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ
ﻧﻮﺭﻭﺯ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﺗﺎ ﺩﺭﺩ ﻓﻘﺮ ﻭ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﺑﻐﺾ ﺩﺭ ﮔﻠﻮﯼ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻓﻘﯿﺮ ﮔﺮﻩ ﺯﻧﺪ
ﻭ ﻗﻄﺮﻩ ﺍﺷﮑﯽ ﺍﺯ ﮔﻮﺷﻪ ﭼﺸﻤﯽ ﺑﭽﮑﺎﻧﺪ..
ﻧﻪ ﻧﻮﺭﻭﺯ ﻣﺎﻝ ﻓﻘﺮﺍ ﻧﯿﺴﺖ
ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎﯼ ﻓﺎﺧﺮ ﻭ ﻧﻮ ، ﻣﯿﻮﻩ ﻭ ﺁﺟﯿﻞ ﻫﺎﯼ ﺭﻧﮕﺎﺭﻧﮓ،
ﺍﺳﮑﻨﺎﺱ ﻫﺎﯼ ﺗﺎ ﻧﺨﻮﺭﺩﻩ ،ﺑﺮﺍﯼ ﺛﺮﻭﻧﻤﻨﺪﺍﻥ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺳﻬﻢ  ﺗﻮ ﺍﯼ ﮐﻮﺩﮎ ﻓﻘﯿﺮ
 ﺣﺴﺮﺕ ﺍﺳﺖ
 ﺑﺮﺍﯼ ﯾﮏ ﺟﻔﺖ ﮐﻔﺶ ﮐﺘﺎﻧﯽ ، ﺗﻮ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻍ ﺭﻧﮕﯽ ﺩﻝ ﺷﺎﺩ ﮐﻦ 
ﻧﻮﺭﻭﺯ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺳﺖ 
ﺷﺎﯾﺪ ﯾﮏ ﺛﺮﻭﺗﻤﻨﺪ ﺩﻝ ﺑﻪ ﺭﺣﻢ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺍﺯ ﮐﻮﭼﻪ ﻓﻘﺮ ﺑﮕﺬﺭﺩ
 ﻭ ﻟﺒﺎﺱ ﮐﻬﻨﻪ ﺩﺭﺩﺍﻧﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﻫﺪﯾﻪ ﮐﻨﺪ..
نوروز در راه است بفکر کودکانی باشیم که شب ها در رویای شیرین کودکی شان لباس و کفش می بینند ای کاش می شد داشته های خودم را با نداشته های دیگران عوض می کردم ای کاش زمان به عقب باز می گشت که تنها زخم هایمان زخم نوک زانوهایمان بود و بس.