غم را مهمان کردیم ساکت بود نمی خندید و زیادی ما را

- غم را مهمان کردیم ، ساکت بود ، نمی خندید و زیادی ما را می فهمید.
همین ها کافی بود تا برای همیشه او را در کنار خود نگه داریم..