ایران در اوایل دوران اسلامی
ایران در اوایل دوران اسلامی
سیاست، فرهنگ، مدیریت و زندگی عمومی بین فتوحات اعراب و سلجوقیان، ۶۳۳-۱۰۵۵ میلادی
برتولد اشپولر
اسلامی شدن ایران
هر کسی که میخواهد درک کاملی از شرایط فرهنگی شرق به دست آورد، باید تلاش کند تا با وضعیت مذهبی حاکم آشنا شود. این امر به ویژه در مورد ایران از قرن هفتم تا یازدهم میلادی صدق میکند، زیرا این زمانی است که این کشور از دینی که بیش از یک هزاره آن را دین خود میدانست، یعنی #زرتشتی ، دست کشید و به دین نوظهور #اسلام پیوست. در نتیجه، ملت #ایران در گسترش اسلام فراتر از محدوده یک دین صرفاً ملی عرب نقش داشت و به آن کمک کرد تا به گونهای که کمتر کسی میتواند ادعا کند، به یک دین جهانی تبدیل شود.
با این حال، توسعه این #دین در ایران کاملاً متفاوت از پیشرفت آن در بسیاری از کشورهای دیگر خاورمیانه بود تقریباً همه ایرانیان در عرض چند قرن بدون اجبار خارجی قابل توجه از سوی فاتحانشان #مسلمان شدند. این در تضاد با وضعیت بینالنهرین، #سوریه #فلسطین #مصر و اسپانیا بود که در آنها جوامع بزرگ #مسیحی برای قرنها وجود داشتند و یا پیروزمندانه غالب شدند، مانند #اسپانیا از طریق فتح مجدد توسط پادشاهیهای مسیحی شمال، یا به عنوان جوامع کوچکتر مانند مصر، سوریه و فلسطین به حیات خود ادامه دادند. با این حال، ایران با پذیرش اسلام کاملاً خود را از دست نداد. تا حد زیادی اسلام را به دینی مناسب برای نیازهای خود تبدیل کرد. روحیه ملی ایرانی به طور مستقل و با موفقیت در جوامع شیعه این کشور و بعداً در عرفان آن، خود را نشان داد،.... از سوی دیگر، بینالنهرین، سوریه، فلسطین، مصر و تا حد زیادی شمال آفریقا، زبانهای خود را کنار گذاشتند، با وجود اینکه این زبانها به زبانهای جهان متمدن که هزاران سال #تاریخ پشت سر خود داشتند، مانند #آرامی و #قبطی بازمیگشتند. حتی #مسیحیان این مناطق پس از چند قرن به زبان فاتحان #مسلمان صحبت میکردند. اما در ایران چنین نبود. حتی به عنوان یک کشور مسلمان، زبان خود را حفظ کرد و توانست آن را در طول سالها برتری اعراب حفظ کند، در نتیجه سرانجام توانست با #فردوسی، دورانی از فارسی جدید ادبی را آغاز کند که جهان بسیاری از آثار ادبی جاودانه را مدیون آن است.
سیاست، فرهنگ، مدیریت و زندگی عمومی بین فتوحات اعراب و سلجوقیان، ۶۳۳-۱۰۵۵ میلادی
برتولد اشپولر
اسلامی شدن ایران
هر کسی که میخواهد درک کاملی از شرایط فرهنگی شرق به دست آورد، باید تلاش کند تا با وضعیت مذهبی حاکم آشنا شود. این امر به ویژه در مورد ایران از قرن هفتم تا یازدهم میلادی صدق میکند، زیرا این زمانی است که این کشور از دینی که بیش از یک هزاره آن را دین خود میدانست، یعنی #زرتشتی ، دست کشید و به دین نوظهور #اسلام پیوست. در نتیجه، ملت #ایران در گسترش اسلام فراتر از محدوده یک دین صرفاً ملی عرب نقش داشت و به آن کمک کرد تا به گونهای که کمتر کسی میتواند ادعا کند، به یک دین جهانی تبدیل شود.
با این حال، توسعه این #دین در ایران کاملاً متفاوت از پیشرفت آن در بسیاری از کشورهای دیگر خاورمیانه بود تقریباً همه ایرانیان در عرض چند قرن بدون اجبار خارجی قابل توجه از سوی فاتحانشان #مسلمان شدند. این در تضاد با وضعیت بینالنهرین، #سوریه #فلسطین #مصر و اسپانیا بود که در آنها جوامع بزرگ #مسیحی برای قرنها وجود داشتند و یا پیروزمندانه غالب شدند، مانند #اسپانیا از طریق فتح مجدد توسط پادشاهیهای مسیحی شمال، یا به عنوان جوامع کوچکتر مانند مصر، سوریه و فلسطین به حیات خود ادامه دادند. با این حال، ایران با پذیرش اسلام کاملاً خود را از دست نداد. تا حد زیادی اسلام را به دینی مناسب برای نیازهای خود تبدیل کرد. روحیه ملی ایرانی به طور مستقل و با موفقیت در جوامع شیعه این کشور و بعداً در عرفان آن، خود را نشان داد،.... از سوی دیگر، بینالنهرین، سوریه، فلسطین، مصر و تا حد زیادی شمال آفریقا، زبانهای خود را کنار گذاشتند، با وجود اینکه این زبانها به زبانهای جهان متمدن که هزاران سال #تاریخ پشت سر خود داشتند، مانند #آرامی و #قبطی بازمیگشتند. حتی #مسیحیان این مناطق پس از چند قرن به زبان فاتحان #مسلمان صحبت میکردند. اما در ایران چنین نبود. حتی به عنوان یک کشور مسلمان، زبان خود را حفظ کرد و توانست آن را در طول سالها برتری اعراب حفظ کند، در نتیجه سرانجام توانست با #فردوسی، دورانی از فارسی جدید ادبی را آغاز کند که جهان بسیاری از آثار ادبی جاودانه را مدیون آن است.
- ۱۱.۶k
- ۱۱ آبان ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط