چوب تنبیه خدا نامرئیست...

چوب تنبیه خدا نامرئیست...
نه کسی میفهمد,نه صدایی دارد...
یک شب یک جایی...
وقتی از شدت بغض,نفست میگیرد...
خاطرت می آید...
که شبی یک جایی....
باعث و بانی یک بغض شدی...
و دلی سوزاندی...
آن زمان فکر نمیکردی بغض...
پاپی ات خواهد شد...
و شبی یک جایی...
مینشیند سر راه نفست...
و تو هم بالاجبار...
هر دقیقه صدبار...
محض آزادی نفست...
بغض را میشکنی...
آری,این چوب,چوب خداست...