تو باران را دیده بودی

تو باران را دیده بودی
میدانستی که رفتن
آن هم این وقتِ سال
با پاییزِ آدم چه میکند
چه آسوده رفته ای
که هیچ آمدنی،
هیچ خاطره ای
روی دوشِ رفتن ات
سنگینی نمیکند ...