ﻭﻗﺘﯿﮑﻪ ﺭﺍﻩ ﻧﻤﯽ ﺭﻭﯼ !

ﻭﻗﺘﯿﮑﻪ ﺭﺍﻩ ﻧﻤﯽ ﺭﻭﯼ !
ﯾﺎ ﻧﻤﯽ ﺩَﻭﯼ !
ﺯﻣﯿﻦ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺭﯼ !
ﻭﻗﺘﯿﮑﻪ ﺗﺼﻤﯿﻤﯽ ﻧﻤﯽ ﮔﯿﺮﯼ !
ﻭ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ !
ﭘﺲ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ !!!
ﻭ ﺍﯾﻦ " ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻧﮑﺮﺩﻥ " ... ﻭﺍﯾﻦ ﺯﻣﯿﻦ ﻧﺨﻮﺭﺩﻥ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﯼ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻥ ...
ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ...
ﺩﺭﻫﺎﯼ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺭﺍ ﺑﺮﺧﻮﺩ ﺑﺒﻨﺪﯼ !
ﻭ ﻓﻘﻂ ﭘﺮﻫﯿﺰ ﮐﻨﯽ،
ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻥ ...
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﻬﺎﯼ ﻣﺎﺳﺖ ...
ﮐﻪ ﻣﻌﻨﺎ ﭘﯿﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ...
ﻭ ﺷﮑﻞ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ...
ﭼﻪ ﺟﺎﻟﺐ ...
ﻧﺎﺯ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﻢ؛
ﺁﻩ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﻢ؛
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﻢ؛
ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﻢ؛
ﺩﺭﺩ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﻢ؛
ﻭﻟﯽ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻝ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻧﻘﺎﺵ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﯿﻢ ﺩﺳﺖ ﺑﮑﺸﯿﻢ !
" ﺍﺯ ﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﺁﺯﺍﺭﻣﺎﻥ ﻣﯿﺪﻫﺪ"