‎يك روزهايي گويي

‎يك روزهايي گويي
روزگار مي چرخد مي چرخد مي چرخد‎
وتمام خاطراتت را جلوي رويت به نمايش مي گذارد‎
ديوانه ميشوي‎
جلوي چشمانت را ميگيري‎
بي فايده است ‎
هنوزتصاويرجلوي صورتت ميرقصند‎
تمام اتاق را قدم ميزني حريري ازاشك تمام صورتت را ميپوشاند چون مجنوني به موهايت چنگ ميزني‎
وقتي صورتت را درشيشه پنچره ميبيني‎
عبورزمان را حس ميكني گرد پيري برچهره ات نقش زده است‎  
به خودت به او به زمين به زمان لعنت ميفرستي‎
روزهايي هست كه بايد روزگارازچرخش بايستد‎
بايد جلوي چرخشش را بگيري‎
وگرنه ديوانه ميشوي‎
روزي مثل امروز...  
آرزو