بـاران هایـــــی هم هست ،

بـاران هایـــــی هم هست ،


که خیســـــت نــمی کنند...


چشــم هایـــــــی هسـت ،


که هرگــز نمی بــارنـد...


مثل سایــه ای بی پیــراهن می رفـت و می گفـت :


باید مـــــرد باشی که بفهمــی ،


در مرگ شقایـــــق چگونــه باید گریـست...


مثل زنـــی برهنــه ،


کوچــــه هایِ بــــــی تــو را پرســه می زنــم...


اینجا هــــــوا بارانـــی است ،


و کسی مثل تــــــو...


کنار مــــــن ...


نــیست...