شعر جالبی بود...

شعر جالبی بود...


می بینم واتساپت آنلاینه اما

نه حرفی نه سلامی نه حدیثی

پر از حرفی ولی چیزی نمی گی

لابد داری تو ذهنت می نویسی



اگه از من بریدی پس چرا هی

میای رد میشی از اینجا دوباره ؟

بلاکم کن بذار آروم بگیرم

بلاتکلیفی خِــعلی درد داره..



توی چند تا گروهِ جورواجور

همش فعالی و پیغام میذاری

دلم خون میشه وقتی که می بینم

برای من فقط فرصت نداری



میخوام خاموش کنم بندازمش دور

دیگه اعصاب گوشیمم ندارم

ولی بعدش میگم شاید پیام داد

میبینی ؟؟ من هنــوز چشم انتظارم



یه وختا که دلم تنگ تو میشه

میشینم هرچی گفتیمو میخونم

عجب حرفای شیرینو قشنگی

چی شد اون قصه هات پس مهربونم؟



تموم عکسایی که تــوی واتساپ

فرستادی ،جلو رومه همیشه

خودآزاری از این بیشتر که هرشب

میخوام پاکش کنم امـا نمیشه ؟؟



یه وختایی زیرِ اسمت میبینم

که داری واســـه ی من مینویسی

نمیفرستیش ولی،هرچی میشینم

گمونم اشتباهاً مینویسی



نفهمیدم سرچی بحثمون شد

فقط گفتی خدافظ ، خعلی ساده

شبام تا صب پر از کابوس و درده

آخه دوروبرت آدم زیاده



منو با بی محلی زجر میدی

ولم کردی میون غصه اینجا

دیگه دوسم نداری خوب میفهمم

هنـــوزم واتساپت آنلایـنه اما...