برکشان چشمانت را به سوی آسمان

برکشان چشمانت را به سوی آسمان
بگذار ابروانت ابرها را از رخ ماه جارو کنند
بگذار لب‌هایت طعم تنفس ستارگان را بچشند
زلف بیافشان عشقِ من، رها کن حریرِ گیسوانت را
بگذار به دنبال پاسخ دوره‌ات کنم، بیا که با حقایق‌ام بپوشانم‌ات
بگذار این دستان که قرار نمی‌شناسند، بی‌قراری تو را دریابند،