" دیوان اوهام"

" دیوان اوهام"

عاشقت بودم عزیزم
شعر میگفتم برایت

هر غزل از هر نگاهت
هر ردیف و قافیه؛ اما ز جانم

میسرودم از برایت لحظه های عاشقی را ؛ من به شعر

از نگاهی که به آتش میکشید
جان مرا....

از تمام بوسه هایی که نشد هرگز میسر
در حقیقت؛ می نوشتم

از نفس هایی که در آغوش
تو جان میگرفت اندر خیالم
میسرودم

عاشقت بودم ولی
راهت جدا شد از ره من
بعد تو ؛ شعر منهم
رنگ تنهایی گرفته.....

زهر این دوری بکامم زندگی
راتلخ کرده.....

شعر من دیوانی از
اوهام گشته است
ععع
با خیالت میسرایم شعر؛
اشک میریزم و
میمیرم کنار قافیه هایی که از
دوری تو باید ردیف گردد.....


دیدگاه ها (۳)

شعر و ادب

اين را به هواي كربلا پست كنميا اينكه به مشهدالرضا پست كنم؟يك...

اين را به هواي كربلا پست كنميا اينكه به مشهدالرضا پست كنم؟يك...

پیشنهاد میکنم بخونید😢 😢 هر کی خوند لطفا کامنت یا زهرا(س) بزا...

به نام خدا«نامه ای به عشق13ساله ام»!...امروز در حال خواندن ک...

عقریته تاریکی نویسنده مرتضی متقیان

آیت‌اله سلطانیان شاعر ایلامی

پروف جدیدم چطوره

⛔️ مراقب باش از چشم عنایت امام زمان (عج) نیفتی؟دکتر میرباقری...

«دکترین حَد: مهندسی اراده و صاعقه بر دشمنی و کینه — بهرام مح...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط