{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

زندگی

زندگی
آتشی‌ست بی‌خاموشی،
که در جانِ خسته‌ام می‌سوزد؛
و انسان‌ها،
شیاطینی با چهره‌ی فرشته،
که لبخندشان
بوی گوگرد می‌دهد؛
ما،
در دوزخِ نفس‌های خود،
هر روز زاده می‌شویم،
و دوباره می‌میریم.
دیدگاه ها (۰)

اره... همینطوره:)

مرا طوری بقل کن گویی عمریست از تو دور بودمو ارام مرا ببوس که...

چشمات مثل طوفان بودچون منو تو خورش می‌کشید...✨️🦋

«زندگی، آن تابلویِ بی‌نقصی نشد که در کودکی با مدادرنگی‌هایِ ...

#کیمیای_همنشینیکیمیای هم‌نشینی با بزرگان؛ دوای روح‌های خستهد...

چه درخشش عجیبی در تو نهفته است ای عشق…تو فقط یک احساس زودگذر...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط