زندگی

زندگی
آتشی‌ست بی‌خاموشی،
که در جانِ خسته‌ام می‌سوزد؛
و انسان‌ها،
شیاطینی با چهره‌ی فرشته،
که لبخندشان
بوی گوگرد می‌دهد؛
ما،
در دوزخِ نفس‌های خود،
هر روز زاده می‌شویم،
و دوباره می‌میریم.
دیدگاه ها (۰)

اره... همینطوره:)

مرا طوری بقل کن گویی عمریست از تو دور بودمو ارام مرا ببوس که...

چشمات مثل طوفان بودچون منو تو خورش می‌کشید...✨️🦋

...خدایا شکرت؛ برای بارانی که فرستادیبرای این قطره های بهشتی...

هر که گرگ درونش را در اندازد به خاک رفته رفته میشود

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط