آتش و آب و آبرو با هم،

آتش و آب و آبرو با هم،
هر سه گشتند در سفرهمراه.… 

عهد کردند هر یکی گم شد،
با نشانی ز خود شود پیدا…. 

گفت آتش: به هر کجا دود است،
میتوان یافتن مرا آنجا.…

آب گفتا:نشان من پیداست، 
هر کجا باغ هست و سبزه بیا.… 

آبرو رفت و گوشه ای بگرفت،
گریه سر داد گریه ای جانکا…. 

آتش آن حال دید وحیران شد،
آب در لرزه شد ز سر تا پا…

گفتش آتش: که گریه ی تو ز چیست؟؟
آب گفتا:بگو نشانه چو ما…

آبرو لحظه ای به خویش آمد، 
دیدگان پاک کرد و کرد نگاه.…

گفت:محکم مرا نگه دارید،
گر شوم گُم،نمیشوم پیدا.…