((( بارِ سفر )))

((( بارِ سفر )))

عاقبت این تنِ پر تاب و توان .

می شود ملعبه یِ کوزه گران .


تنِ ما , حاصلی از خاک بُوَد .

زینت و سر سبدِ جانوران .


دل مبندید بر این چرخِ زبون .

عالمِ ما چو بُوَد عالمِ فان .


پس چرا حیله و تزویر و ریا .

یا که جور و ستمی بر دگران .


مقصدِ ما , بُوَد آن بطنِ زمین .

گر چه باشیم همه شیرِ ژیان .


درزیِ با هنرِ دهر : عظیم .

جامه ای بهرِ تو هم کرده نشان .


کاروان بارِ سفر بسته , دریغ .

توشه ات : جرم و گناهانِ گران .

===================
شاعر= عبدالعظیم عربی از خوزستان .

یادآوری =

ملعبه = بازیچه .

درزی = خیّاط .