خود را به ڪه بسپارم

خود را به ڪه بسپارم
وقتے ڪه دلم تنگ است

پیدا نڪنم همدل
دلها همه از سنگ است

گویا ڪه در این وادی
از عشق نشانے نیست

گر هست یڪے عاشق
آلوده به صد رنگ است