{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

خود را به ه بسپارم

خود را به ڪه بسپارم
وقتے ڪه دلم تنگ است

پیدا نڪنم همدل
دلها همه از سنگ است

گویا ڪه در این وادی
از عشق نشانے نیست

گر هست یڪے عاشق
آلوده به صد رنگ است
دیدگاه ها (۱)

در این سرای بیکسی کسی دم از وفا نزدبر این غریب بینوا کسی دم ...

💔 چقــــــــــــــــــــــــــــــــــــدر سخـــــــــــته ...

همه جـا رفتم و گُفتم که "وفاداری" تـوگرچه خود رفته خیالش به ...

پاییز را دوست دارم !بویِ "مهر" می دهد ...شبیه دخترکِ شاعری س...

گاهی گمان نمی کنی ولی خوب میشودگاهی نمیشود، که نمیشود، که نم...

در آخر این داستان خواهم نوشت ؛ درد هایی که بر کاغذ اوردم هیچ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط