بهانه ے نوشته هاےمن !

بهانه ے نوشته هاےمن !
امروز خیلےنگرانم
مےترسم
دلشوره دارم
با این همه شاعر ،
خدایا !
مےترسم همه ے شعرها سروده شود
همه ے عاشقانه ها گفته شود
مےترسم قحطےواژه بیاید !
آن وقت من چه کنم ؟
با چه زبانے
دل تنگے هایم را به هم ببافم؛
خودخواه شده ام ،
کاش تمام شعرهاے
عاشقانه سهم من باشد ،
کاش شعرها تمدید شود ،
واژه ها کش بیاید ،
غزل ها المثنے بخورد ...
وگرنه من بدون شعر
گنگ مےشوم
مےمیرم...