کافران زشت سیرتی که اززیبایی بی‌پروا از شور و هیاهوی پروا

کافران زشت سیرتی که اززیبایی بی‌پروا از شور و هیاهوی پروانگان بی‌خبر است. همچون غنچه‌ی ای باعمرکوتاه در باغ که هیچکس نمی‌داند که در دلش چیست و چه احساسی دارد.پروردگارم در این دنیا هزاران بار شکرگزاریم وقتی سرخی از عشق تو روی پیشانی‌مان نقش می‌بندد

از زیر پا رفتن و ستم بر خودم نفرت نداریم داناتراز ساده‌لوحی،که احساس ندارد.این راز در دنیا آشکار است عمرآدم ناپایدار است فرقی ندارد که شما شاه باشی یا وزیر، مستی رسوا باشی یا مستی پرده‌نشین؛ عاقبت جسم شما خاک خواهد شد وروزی اثرخیریاشرنامت پابرجاست