گفته بودم شادمانم؟ بشنو و باور مکن !

گفته بودم شادمانم؟ بشنو و باور مکن !
گاه می لغزد زبانم، بشنو و باور مکن!
‌‌
گفتی آیا در توانت هست از من بگذری؟
گفتم آری می‌توانم ... بشنو و باور مکن!
‌‌
عشق اگر افسانه می‌سازد که در زندان دل
چند روزی میهمانم، بشنو و باور مکن !
‌
در جواب نامه فرهاد اگر شیرین نوشت:
"با همه نامهربانم"، بشنو و باور مکن !
‌
گاه اگر در پاسخِ احوال‌پرسی‌های تو
گفته بودم شادمانم، بشنو و باور مکن !