تو دنیای مجازی همه همدردن…

تو دنیای مجازی همه همدردن…
بهت محبت میکنن...
همه با خنده هات میخندن…
با غصه هات غمگین میشن …
همه گوش شنوان …
همه درکت میکن …
خلاصه همه هواتو دارن …

ولی اگه بری…
حتی یه ساعت بعد …
هیچکی تو رو یادش نمیاد …
هیچکی دلتنگت نمیشه …
هیچکی نبودتو حس نمیکنه …

روزگار عوض شده...
ایکاش مثل دفترهای قدیمی کاهی بودیم،
دو به دو با هم ...
هرکداممان را که می کندند،
آن یکی هم بیرون میزد از زندگی!
اما حالا سیمی مان کردند که با رفتن دیگری کسی اصلا متوجه هم نشه
خوش بحال قدیمیا که چت روم هاشون تو کوچه بود
خوش بحال قدیمیا که چت روم هاشون خونه بابابزرگ و مامان بزرگ بود...