چه کسی میداند؟

چه کسی میداند؟
که تو در پیله ی تنهایی خود، تنهــــایی؟
چه کسی می داند؟
که تو در حسرت یک روزنه در فردایــی؟
پیله ات را بگشا،
تو به اندازه ی پروانه شدن زیبایــی. ...

ازصداي گذر آب چنان فهمیدم:
تندتر ازآب روان، عمرگران میگذرد ...
زندگی را نفسی، ارزش غم خوردن نيست !
آرزویم این است آنقدرسيربخندي
كه ندانی غم چيست !

روز بخیر