من جنوبم

من جنوبم
در آتش
اما
نه تنها در آتش جنگ که
آتشی از محبت  و شعله هایش  همه از مهر
من جنوبم گرم و سوزان
از عشق مادری  که  با دست خویش فرزندش را به خاکم  راهی میکند 
من جنوبم  و از وجود همراهانم فروزان
از حضور  دختری از دیار جنگل که زخمهایم را مرهم می‌نهد ‌و همگام با پسری از دشت که سپر میکند سینه اش را
از رشادت مردی از تبار میرزاکوچک خان که دست رئیسعلی را می‌فشارد و شیرزنی از خطه  گلستان که به یاری سیستان قدعلم میکند
من جنوبم سرفراز از حضور عرب ایران و وجود پارسیان  
من جنوبم
تشنه اما سیراب از مهر شیر بچه زاگرس و
غنی از عشق البرز
من جنوبم ،خموشم  اما پرخروش از غرش
مردمان کویر و نعره  نوادگان کوروش
من جنوبم
سرفراز از غیرت لر و شهامت کرد
آکنده از شجاعت ترک و همراهی لک
کوسه هایم میدرند اختاپوسهای وحشی را اما به هنگامه ارادت  همه رام به  پیشگاه آنکه
آهو را ضامن میشود
من جنوبم گرچه زخمی و دردمند اما به یمن وجود  هموطنم ایستاده و قدرتمند ..
من جنوبم پایتخت مهر این سرزمین
با وجود دلاورانی از هر نقطه ایران زمین