روزی، مردی اهوازی به نام قاسم در زندگی خویش به پوچی رسی

روزی، مردی اهوازی به نام قاسم در زندگی خویش به پوچی رسید، لذا تصمیم به خودکشی گرفت. بالای صخره ای نوک تیز ایستاد و دور گردن خود طناب بزرگی بست. سمت دیگر طناب را به تخته سنگی بزرگ گره زد. مقداری سم نوشید و لباس خود را به آتش کشید. بلافاصله به سمت پایین پرید و در همان لحظه با هفت تیر به سوی خود شلیک کرد. گلوله به خطا رفت و طناب بالای سرش را برید. او که از خطر حلق آویز شدن جان سالم به در برده بود، به داخل آب سقوط کرد.

آب شعله های آتش را خاموش کرد و استفراغ سم را از بدنش خارج ساخت. ‪ توسط یک ماهیگیری از آب خارج و به بیمارستان گلستان منتقل شد. در بیمارستان بود که به خاطر نبود امکانات و دارو جان ب جان افرین تسلیم کرد...! 