توی هیئتهای خیلی بزرگ،

توی هیئتهای خیلی بزرگ،
حتماً دیدهای، یک نفر سینی به دست است و فقط چای میدهد، و خیلی طول نمیکشد که دیگری با
ظرفی پر از قند از راه میرسد.

حالا بچهها که با هیئت آشنا نیستند تا چای آمد، از قند میپرسند
اما بزرگترها چون ماجرا را خوب میدانند آرام و صبورند و از
بچهها میخواهند که صبوری کنند.
ಥ⌣ಥ
حال یادمان باشد: دنیا هیئت
خـــــღ ـــــداست
و غمها، غصه‌ها، ناگواریها و تلخیها چیزی شبیه چای تلخ است و از آنطرف راحتیها و
شادیها و شیرینیها همانند قند است.
پس اگر در زندگی غم و غصهای سراغت آمد مبادا بیتابی کنی،
مبادا بیقراری کنی.
آرام باش چون دیر یا زود قند شــــــــــــــــــــادی در راه
است.
این سخن امیر المومنین علی(ع) است که فرمود:

« لِکُلِّ هَمًّ فَرَجٌ »

برای هر غــــــ ــــــصه‌ای شـــــادی است.💎