رجانیوز گروه سیاسی روند تبدیل شدن ایران از یک کشور تول
رجانیوز - گروه سیاسی: روند تبدیل شدن ایران از یک کشور تولیدکننده فناوری و صاحب سرمایه انسانی کارآمد و نخبه در صنایع فضایی و هستهای به «خرید کنندهای بیهنر» مشابه بعضی از کشورهای عربی منطقه که البته با برپایی جشن و سرور مسئولان دولتی همراه بوده است، متاسفانه شرایط نامساعدی را برای متخصصین و فناوران جوان هستهای کشور ایجاد کرده است.
به گزارش رجانیوز؛ پیگیری این روند که پیش از این در صنعت فضایی سبب شده بود تا بخشی از دانشمندان فضایی ایران هم اکنون پس از برچیدن بخش اعظم ساختار فضایی، در اروپا و آمریکا جذب شده و یا بخشی دیگر نیز به واسطه فشارهای وارده «بیکار» شده و بعضا در مشاغل غیرمرتبط به جهت گذران زندگی مشغول شوند.
در همین حال، سازمان انرژی اتمی نیز به بیش از هزار نفر از دانشمندان هستهای (بخشهای گداخت، لیزر و ...) نامه اخطار جهت تسویه حساب و اخراج به علت تعطیلی مراکز هستهای پس از اجرای برجام، داده است. روند مذکور در حالی صورت میگیرد که ریاست سازمان انرژی اتمی به منظور جلوگیری از تبعات رسانهای این موضوع و پخش رفتار ضدعلمی دولت یازدهم با نخبگان و دانشمندان هستهای کشورمان، از عبارت «اخراج» در نامه اخطار ارسال شده استفاده نکرده است.
پیش از این جمعی از دانشمندان هستهای کشورمان به روزنامه کیهان اعلام داشتند: پس از سر باز زدن از ترک محیط کار خود به واسطه ارسال چند باره نامه اخطار تسویه حساب و تحمل ماهها قطع حقوق، با فشار روانی شدیدی از جانب نهادهای زیرمجموعه سازمان علی اکبر صالحی مواجه شدهاند.
نامه جمعی از متخصصین بخش های پژوهشی صنعت هسته ای کشورمان در واکنش به تعدیلها که در اختیار پایگاه اطلاع رسانی رجانیوز قرار گرفته است را از نظر می گذرانیم:
پژوهشگاه علوم و فنون هستهای وابسته به سازمان انرژی اتمی در سال 85 تأسیس شد. این مجموعه ظاهراً با اهداف علمی و پژوهشی بنا شده است. پس از سال 81 که پرونده هستهای ایران در رابطه با غنیسازی در آژانس مطرح شد و به دنبال آن تعلیق داوطلبانه غنیسازی از طرف ایران اعلام شد؛ سیاستهای کلان اقتضا میکرد که فعالیتهای سازمان را در قالب تحقیق و پژوهش معرفی کنند تا پاسخی برای جامعه جهانی داشته باشند و بتوانند پرونده هستهای ایران را که با اتهام ساخت سلاح¬های هسته¬ای مطرح شده بود، در قالب یک مجموعه پژوهشی و به دور از این اتهامات معرفی کنند.
به دنبال این تصمیمات و شکلگیری پژوهشگاه، بدنه اصلی نیروهای علمی رسمی و غیر رسمی سازمان انرژی اتمی زیر پرچم پژوهشگاه رفت. از آن زمان با نوسانات پرونده هستهای و با هدفهای سیاسی ، تصمیمات مقطعی و لحظهای زیادی در رابطه با فعالیتهای پژوهشگاه صورت گرفته است که به دنبال آن بخش زیادی از نیروهای تحصیل کرده جوان با تخصصهای مختلف وارد بدنه پژوهشگاه شدند. به طور مثال 100 نفر از افراد نخبه در طرح ملی «گداخت» جذب این مجموعه شدند که اکثراً از دانشجویان ممتاز دانشگاه های مختلف بوده اند .
عموما نیروهایی که در این زمان وارد سیستم پژوهشگاه شدند به صورت نیروهای پروژه ای و کار مشخص خدمت میکردند. این افراد براساس قوانین داخلی پژوهشگاه حقوق و مزایا دریافت میکردند. به طوری که نیروهای پروژه ای تمام وقت حتی بیمه هم نمی شدند. اما در این مدت فعالیت و پروژه ها تقریباً فعال تر بودند.
پس از انتصاب آقای دکتر عباسی شرایط به گونه ای رقم خورد که نیروهای پروژه ای و قراردادی در پژوهشگاه در پروژههای پژوهشگاه کار میکردند اما با قراردادهای صوری با شرکت های تابع سازمان ، حقوق دریافت میکردند. با حضور مجدد آقای دکتر صالحی در سال 92 پژوهشگاه تصمیم گرفت، همه این نیروها را با یک شرایط یکپارچه سازماندهی کند. به دنبال آن کارشناس و تکنسین ها بر اساس سوابق پژوهشی ، مشابه افراد هیأت علمی رتبهبندی و تحت قالب نیروهای قرارداد موقت فعالیت کنند.
بعد از رتبه بندی کارشناسان زمزمههایی به گوش میرسید که بدنه پژوهشگاه بسیار بزرگ شده و بودجه کافی برای تأمین هزینههای این نیروها بیشتر از بودجه اصلی پژوهشگاه است. کم کم در سال 93 پژوهشگاه دیگر پروژههای خیلی جدی و کلان نداشت تا اینکه در اردیبهشت 94 رئیس پژوهشگاه طی یک اطلاعرسانی عمومی داخل پژوهشگاه اعلام کرد که به دلیل کسری بودجه پژوهشگاه تا اطلاع ثانوی حقوق و مزایای کارکنان قرارداد موقت داده نخواهد شد.
به گزارش رجانیوز؛ پیگیری این روند که پیش از این در صنعت فضایی سبب شده بود تا بخشی از دانشمندان فضایی ایران هم اکنون پس از برچیدن بخش اعظم ساختار فضایی، در اروپا و آمریکا جذب شده و یا بخشی دیگر نیز به واسطه فشارهای وارده «بیکار» شده و بعضا در مشاغل غیرمرتبط به جهت گذران زندگی مشغول شوند.
در همین حال، سازمان انرژی اتمی نیز به بیش از هزار نفر از دانشمندان هستهای (بخشهای گداخت، لیزر و ...) نامه اخطار جهت تسویه حساب و اخراج به علت تعطیلی مراکز هستهای پس از اجرای برجام، داده است. روند مذکور در حالی صورت میگیرد که ریاست سازمان انرژی اتمی به منظور جلوگیری از تبعات رسانهای این موضوع و پخش رفتار ضدعلمی دولت یازدهم با نخبگان و دانشمندان هستهای کشورمان، از عبارت «اخراج» در نامه اخطار ارسال شده استفاده نکرده است.
پیش از این جمعی از دانشمندان هستهای کشورمان به روزنامه کیهان اعلام داشتند: پس از سر باز زدن از ترک محیط کار خود به واسطه ارسال چند باره نامه اخطار تسویه حساب و تحمل ماهها قطع حقوق، با فشار روانی شدیدی از جانب نهادهای زیرمجموعه سازمان علی اکبر صالحی مواجه شدهاند.
نامه جمعی از متخصصین بخش های پژوهشی صنعت هسته ای کشورمان در واکنش به تعدیلها که در اختیار پایگاه اطلاع رسانی رجانیوز قرار گرفته است را از نظر می گذرانیم:
پژوهشگاه علوم و فنون هستهای وابسته به سازمان انرژی اتمی در سال 85 تأسیس شد. این مجموعه ظاهراً با اهداف علمی و پژوهشی بنا شده است. پس از سال 81 که پرونده هستهای ایران در رابطه با غنیسازی در آژانس مطرح شد و به دنبال آن تعلیق داوطلبانه غنیسازی از طرف ایران اعلام شد؛ سیاستهای کلان اقتضا میکرد که فعالیتهای سازمان را در قالب تحقیق و پژوهش معرفی کنند تا پاسخی برای جامعه جهانی داشته باشند و بتوانند پرونده هستهای ایران را که با اتهام ساخت سلاح¬های هسته¬ای مطرح شده بود، در قالب یک مجموعه پژوهشی و به دور از این اتهامات معرفی کنند.
به دنبال این تصمیمات و شکلگیری پژوهشگاه، بدنه اصلی نیروهای علمی رسمی و غیر رسمی سازمان انرژی اتمی زیر پرچم پژوهشگاه رفت. از آن زمان با نوسانات پرونده هستهای و با هدفهای سیاسی ، تصمیمات مقطعی و لحظهای زیادی در رابطه با فعالیتهای پژوهشگاه صورت گرفته است که به دنبال آن بخش زیادی از نیروهای تحصیل کرده جوان با تخصصهای مختلف وارد بدنه پژوهشگاه شدند. به طور مثال 100 نفر از افراد نخبه در طرح ملی «گداخت» جذب این مجموعه شدند که اکثراً از دانشجویان ممتاز دانشگاه های مختلف بوده اند .
عموما نیروهایی که در این زمان وارد سیستم پژوهشگاه شدند به صورت نیروهای پروژه ای و کار مشخص خدمت میکردند. این افراد براساس قوانین داخلی پژوهشگاه حقوق و مزایا دریافت میکردند. به طوری که نیروهای پروژه ای تمام وقت حتی بیمه هم نمی شدند. اما در این مدت فعالیت و پروژه ها تقریباً فعال تر بودند.
پس از انتصاب آقای دکتر عباسی شرایط به گونه ای رقم خورد که نیروهای پروژه ای و قراردادی در پژوهشگاه در پروژههای پژوهشگاه کار میکردند اما با قراردادهای صوری با شرکت های تابع سازمان ، حقوق دریافت میکردند. با حضور مجدد آقای دکتر صالحی در سال 92 پژوهشگاه تصمیم گرفت، همه این نیروها را با یک شرایط یکپارچه سازماندهی کند. به دنبال آن کارشناس و تکنسین ها بر اساس سوابق پژوهشی ، مشابه افراد هیأت علمی رتبهبندی و تحت قالب نیروهای قرارداد موقت فعالیت کنند.
بعد از رتبه بندی کارشناسان زمزمههایی به گوش میرسید که بدنه پژوهشگاه بسیار بزرگ شده و بودجه کافی برای تأمین هزینههای این نیروها بیشتر از بودجه اصلی پژوهشگاه است. کم کم در سال 93 پژوهشگاه دیگر پروژههای خیلی جدی و کلان نداشت تا اینکه در اردیبهشت 94 رئیس پژوهشگاه طی یک اطلاعرسانی عمومی داخل پژوهشگاه اعلام کرد که به دلیل کسری بودجه پژوهشگاه تا اطلاع ثانوی حقوق و مزایای کارکنان قرارداد موقت داده نخواهد شد.
- ۲.۶k
- ۱۸ فروردین ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط