{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

گاهی دلم به اندازه‌ی غاری که آدم‌هایش

گاهی دلم به اندازه‌ی غاری که آدم‌هایش
به جای دیگری کوچ کرده‌اند می‌گیرد
و تنهایی
مثل مورچه‌ای روی دستم راه می‌رود
گاهی دلم گُلی می‌شود
که زنبوری در آن مُرده است
#غلامرضا_بروسان
دیدگاه ها (۸)

این روزها هستی و نیستی و میان بیحواسی‌های معلقم قدم می زنی ....

دیگــر منتظــر کســی نیستــم!هــر کــه آمــد،ستــاره از رویـ...

شاید باورت نشود گاهی از شدت دلتنگی راضی به هرچه بودنمیشوم بج...

دلم سفر می خواهد !با حالی که خوش باشد ،لب هایی که بخندد ،دلی...

آدم‌های خوبِ بی‌سیاست اغلب تنها می‌مانند، چون به جای «محاسبه...

هیچ‌کدام از ما، «یک نفر» نیستیم. ما موزه‌ای متحرک از تمام کس...

هیچ‌کدام از ما، «یک نفر» نیستیم. ما موزه‌ای متحرک از تمام کس...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط