به نظرم رابطه های مجازی یه جور خیلی خاصی با دوام ترن به ن

به نظرم رابطه های مجازی یه جور خیلی خاصی با دوام ترن به نظرم دوست هایه مجازی یک صمیمیت خاص تری و دارن ، خیلی از ماها وقتی تو مجازی با کسی رفاقت میکنیم تبدیل به دوست صمیمیمون میشه با اینکه کیلومتر ها باهامون فاصله داره و به نظرم ارتباط چشمی باعث میشه آدم خجالت بکشه یک سری مسائل رو بیان کنه ، ترس داشته باشه و حرف های تو دلش رو به راحتی نزنه و نتونه به راحتی ارتباط برقرار کنه ، دنیای واقعیت یک سری محدودیت ها داره ، یکی آشنایی و صمیمی شدن توی دنیای واقعی براش محدود میشه تو مدرسه و بین همون ها سعی بر دوست انتخاب کردن داره و یکی دوستی هاش محدود میشه به محل کار ، یکی به در و همسایه و ...
ولی دنیای مجازی محدودیت نداره تو میتونی با خیلی ها ارتباط برقرار کنی و همین باعث میشه اونی که تایپ شخصیتی نزدیک تری به تو رو داره رو باهاش صمیمی بشی و چون این ارتباط چشمی درکار نیست خجالت از بین می‌ره‌ و میتونی به راحتی خودت باشی و خب یجورایی بعضی وقتا انقدکه حالم با شماها خوبه که ایکاش میومدم همتونو میاوردم پیش خودم تا ازنزدیک بتونم تک تکونو اندازه یه سال نگاه‌ کنم که بعدا دلم نسوزه.. خوشحالیامون باهم بوده پس وقت ناراحتیاتون گمو گور نشید، سرد نشید، فک نکنید تنهایید، توخودتون نریزید حداقل تاوقتی کنارهمیم و هستیم ، مرسی..