 ﺑــﺎ ﺧﯿﻠـﯽ ﻫﺎ ﻣﯿﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑـﺎﺷـﻢ، ﺧﻮﺩم ﻧـﺨـﻮﺍﺳـﺘــﻢ

 ﺑــﺎ ﺧﯿﻠـﯽ ﻫﺎ ﻣﯿﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑـﺎﺷـﻢ، ﺧﻮﺩم ﻧـﺨـﻮﺍﺳـﺘــﻢ
ﻭﻟﯽ ﮔﻔﺘﻦ ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﺖ...!
ﺳﮑﻮﺕ ﮐــﺮﺩم!
ﺧـﻮﺩﺷـﻮﻥ ﺑﻬـــم ﭘﯿﺸﻨﻬــﺎﺩ ﺩﺍﺩﻥ، ﻗــﺒﻮﻝ ﻧــﮑــﺮﺩم، ﮔﻔﺘﻦ من ﺁﻭﯾﺰﻭﻧﺸﻮﻥ ﺑﻮﺩم، ﺑﺎﺯﻡ ﻫـﯿـﭽـﯽ ﻧﮕﻔﺘﻢ...!
ﺧــﯿـﻠﯽ ﮐﺎﺭﺍ ﺭﻭ ﻣﯿﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﮑﻨــﻢ ﻭ ﻧﮑـﺮﺩم، ﮔـﻔـﺘـﻦ ﺑـﻠـﺪ ﻧـﺒـﻮﺩﯼ، ﮔــﻔـﺘـﻢ ﺑـﺎﺷـﻪ...!
ﺧـﺮﯾﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﺑـﻮﺩ ﮐــﻪ ﻣﯿﺸﺪ ﺍﻧﺠـﺎﻡ ﺑﺪم ﻭ ﻧﺪﺍﺩم، ﮔﻔﺘﻦ ﻋﺮﺿﻪ ﻧﺪﺍﺷﺖ...!
ﮐــﺴﯽ ﺗــﻮ ﺯﻧﺪگیم ﻧـﺒـﻮﺩ ﮔـﻔـﺘﻦ ﺍﯾﻦ ۴ﺗﺎ ۴ﺗﺎ ﺩﺍﺭﻩ، ﺳـﮑـﻮﺗــــ ﮐﺮﺩم...!
کمــک میخواستن کمکشون کردم ، گفتن عجـب خریه خوب سواری میده ، هیچی نگفتم...!
ﺩﺧﺘـﺮ ﻭ ﭘﺴـﺮ بهم ﺗﯿـﮑﻪ ﺍﻧـﺪﺍﺧـﺘـﻦ ، ﺟﻮﺍﺑﺸﻮﻧﻮ ﻧــﺪﺍﺩم، ﮔﻔﺘﻦ ﺍﯾﻦ ﺯﺑﻮﻥ ﻧﺪﺍﺭﻩ...!
رفیقــام دورم زدن، فکــر کردن نمیفهمــم، گفتــن نفهمه، به روشـون نیــاوردم...!
ﺟﻠﻮﯼ ﮐﺴــﯽ ﺩﻭﻻ ﺭﺍﺳﺖ ﻧﺸـﺪم ﮐﻪ ﺑﻌــﺪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺵ ﺑﺪ بگـم، ﮔﻔﺘﻦ ﻣﻐـــﺮﻭﺭﻩ...!
ﺣﺮﻓﺎﺷــﻮﻥ ﻧـﯿـﺶ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻣـﺎﺭ ﺍﻓﻌــﯽ، ﺑﻪ ﺭﻭم ﻧﯿﺎﻭﺭﺩم، گفتم ﺷﻮﺧﯿﻪ...!

ﻭ ﺳﮑــﻮﺕ مــن همچنــان ﺍﺩﺍﻣــﻪ ﺩﺍﺭﻩ...
ﺍﺯﻧﻔﻬﻤــﯽ ﻧﯿﺴﺖ...
ﺷﻤـﺎ ﺑﮕﻮ ﻧﻔـﻬﻤﯿــﺪ، ولی فـقـط خودمـم که ﻣﯿﺪﻭنـم،
ﻫﺮﮐﺴــﯽ ﺩﺭ ﺣﺪ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ من ﻧﯿــــﺴﺖ...
دلـــی هـم که ازم شکــستـه شـد؛
جــوابــشو گــــــذاشتم خـــــــــــدا بده