اگر بهترین و لذیذترین غذاها را هم جلوی بیمار بگذارند، با

اگر بهترین و لذیذترین غذاها را هم جلوی بیمار بگذارند، با بی میلی و بی رغبتی آن را کنار می زند؛ زیرا حس خوبی نسبت به این غذاها ندارد و اشتهای خود را از دست داده است.

انسان هم خیلی وقت ها از عبادت لذت نمی برد، حال نماز و دعا ندارد. گویا اشتهای معنوی او کور و کلافگی، بی حوصلگی، بدبینی و دودلی جایگزین آن شده است.

دیگر از آن حس و حال خوش خلوت با خدا، لحظه های معنوی قرائت قرآن، دقایق شیرین درددل کردن ها و عقده گشایی ها و نیز ثانیه های آرام بخش نجواهای شبانه خبری نیست.

او حتی نسبت به افراد مذهبی و دیندار نیز حس مثبت گذشته را از دست داده است.

چرا؟ چون آن قدر فکر و ذهن را مشغول غیر خدا و رفتارهای آلوده و گناه کرده که نمی تواند از معنویات لذت ببرد.

وقتی کسی ساعت ها پای ماهواره می نشیند و هرچه گفتند و بافتند، او دید و شنید و لذت برد،

ساعت ها سرکشی به تصاویر اینترنت برای رفع خستگی! گاهی هم چت کردنی از باب تفریح و رفع کسالت، خنده و شوخی با نامحرم در محیط کار، دانشگاه و مدرسه، پیامک های آن چنانی، گوش دادن به موسیقی حرام به بهانة شاد بودن و آرامش و...

بعد هم انتظار دارد حال نماز و عبادت داشته باشد و نسبت به عفت و حجاب خود هم پایبند باشد؟!