الان دیگه فایدهای نداره که بیایید بگید «انتقاد با تخریب
الان دیگه فایدهای نداره که بیایید بگید «انتقاد با تخریب فرق داره»، «فحش ندید»، «تهمت نزنید»، «رفتارهای دیشب رو تأیید نمیکنیم» و از این حرفها...
اتفاقاً این حرفها رو باید صد روز پیش میزدید. همان روزی که از صبح تا شب، روزی سه وعده به مخاطبتان القا میکردید که «مسئولین خائناند»، «دارن مردم رو دور میزنن»، «دارن خلاف نظر رهبری عمل میکنن»، «به رهبری تحمیل شده»، «کشور فروخته شده» و هر روز با یک شایعه و یک ابهام جدید، بذر بدبینی و بیاعتمادی میکاشتید.
شما فکر کردید مخاطب فقط محتوا را میخواند و رد میشود؟ نه. مخاطب به مرور احساس میگیرد، خشم میگیرد، بدبین میشود و کمکم به این یقین میرسد که عدهای در داخل حاکمیت در حال خیانت به کشور هستند.
وقتی صد روز به یک انسان بگویی فلانی خائن است، فلانی کشور را فروخته و فلانی برخلاف مصالح کشور عمل میکند، دیگر نباید تعجب کنی که روز صد و یکم، همان مخاطب در خیابان به آن مسئول فحش بدهد. شما آتش را روشن کردید؛ حالا از دیدن شعلههایش تعجب نکنید.
این مردم، آتش زیر خاکسترند. شما با محتواهایتان هر روز به این آتش هیزم اضافه کردید و امروز که جرقهای خورده، ناگهان یاد اخلاق و مرزبندی بین انتقاد و تخریب افتادهاید؟
رهبر انقلاب بارها روش درست انتقاد را گفتهاند؛ بارها از تهمت، بدبینی، اختلافافکنی و همصدایی با دشمن نهی کردهاند؛ بارها تأکید کردهاند که هر حرفی زمان و مکان مناسب خودش را دارد و هر انتقادی هم باید به شیوه درست و بدون تخریب سرمایه اجتماعی کشور مطرح شود.
اما آیا شما این خطوط را رعایت کردید؟
آیا وقتی هر روز بدون سند قطعی، مسئولین را خائن، ترسو، سازشکار یا عامل تحمیل معرفی میکردید، به عواقب اجتماعی آن فکر کردید؟
آیا لحظهای با خودتان گفتید اگر تحلیل من اشتباه باشد و اگر این اتهامات نادرست باشد، چه حجمی از بیاعتمادی و نفرت را وارد جامعه کردهام؟
در رفتارشناسی اجتماعی یک اصل وجود دارد؛ هیچ اغتشاش و هیچ رفتار هیجانی یکشبه به وجود نمیآید. قبل از هر انفجار اجتماعی، ماهها و گاهی سالها انباشت خشم، بدبینی، بیاعتمادی و احساس فریبخوردگی وجود دارد.
وقتی شما شبانهروز به مردم القا میکنید که «به شما دروغ میگویند» و «کشور را دور میزنند»، در واقع در حال ساختن همان احساس فریبخوردگی هستید. نتیجهاش هم همین میشود که عدهای تصور میکنند دیگر هیچ راهی جز فریاد، توهین و رفتارهای خارج از چارچوب باقی نمانده است.
بنابراین امروز دیگر دیر شده که فقط بگویید «فحش ندهید». شما باید از خودتان بپرسید در این صد روز چه چیزی تولید کردید؟ امید یا یأس؟ اعتماد یا بدبینی؟ وحدت یا شکاف؟ مطالبهگری یا نفرت؟
چون در نهایت، محتوا بیهزینه نیست. هر کلمهای که در یک کانال منتشر میشود، روی ذهن و رفتار مخاطب اثر میگذارد. کسی که صد روز بذر سوءظن و اتهام بکارد، نباید روز صد و یکم از برداشت خشم و آشوب تعجب کند.
@ binaasho
#ارسالی_مخاطبان
اتفاقاً این حرفها رو باید صد روز پیش میزدید. همان روزی که از صبح تا شب، روزی سه وعده به مخاطبتان القا میکردید که «مسئولین خائناند»، «دارن مردم رو دور میزنن»، «دارن خلاف نظر رهبری عمل میکنن»، «به رهبری تحمیل شده»، «کشور فروخته شده» و هر روز با یک شایعه و یک ابهام جدید، بذر بدبینی و بیاعتمادی میکاشتید.
شما فکر کردید مخاطب فقط محتوا را میخواند و رد میشود؟ نه. مخاطب به مرور احساس میگیرد، خشم میگیرد، بدبین میشود و کمکم به این یقین میرسد که عدهای در داخل حاکمیت در حال خیانت به کشور هستند.
وقتی صد روز به یک انسان بگویی فلانی خائن است، فلانی کشور را فروخته و فلانی برخلاف مصالح کشور عمل میکند، دیگر نباید تعجب کنی که روز صد و یکم، همان مخاطب در خیابان به آن مسئول فحش بدهد. شما آتش را روشن کردید؛ حالا از دیدن شعلههایش تعجب نکنید.
این مردم، آتش زیر خاکسترند. شما با محتواهایتان هر روز به این آتش هیزم اضافه کردید و امروز که جرقهای خورده، ناگهان یاد اخلاق و مرزبندی بین انتقاد و تخریب افتادهاید؟
رهبر انقلاب بارها روش درست انتقاد را گفتهاند؛ بارها از تهمت، بدبینی، اختلافافکنی و همصدایی با دشمن نهی کردهاند؛ بارها تأکید کردهاند که هر حرفی زمان و مکان مناسب خودش را دارد و هر انتقادی هم باید به شیوه درست و بدون تخریب سرمایه اجتماعی کشور مطرح شود.
اما آیا شما این خطوط را رعایت کردید؟
آیا وقتی هر روز بدون سند قطعی، مسئولین را خائن، ترسو، سازشکار یا عامل تحمیل معرفی میکردید، به عواقب اجتماعی آن فکر کردید؟
آیا لحظهای با خودتان گفتید اگر تحلیل من اشتباه باشد و اگر این اتهامات نادرست باشد، چه حجمی از بیاعتمادی و نفرت را وارد جامعه کردهام؟
در رفتارشناسی اجتماعی یک اصل وجود دارد؛ هیچ اغتشاش و هیچ رفتار هیجانی یکشبه به وجود نمیآید. قبل از هر انفجار اجتماعی، ماهها و گاهی سالها انباشت خشم، بدبینی، بیاعتمادی و احساس فریبخوردگی وجود دارد.
وقتی شما شبانهروز به مردم القا میکنید که «به شما دروغ میگویند» و «کشور را دور میزنند»، در واقع در حال ساختن همان احساس فریبخوردگی هستید. نتیجهاش هم همین میشود که عدهای تصور میکنند دیگر هیچ راهی جز فریاد، توهین و رفتارهای خارج از چارچوب باقی نمانده است.
بنابراین امروز دیگر دیر شده که فقط بگویید «فحش ندهید». شما باید از خودتان بپرسید در این صد روز چه چیزی تولید کردید؟ امید یا یأس؟ اعتماد یا بدبینی؟ وحدت یا شکاف؟ مطالبهگری یا نفرت؟
چون در نهایت، محتوا بیهزینه نیست. هر کلمهای که در یک کانال منتشر میشود، روی ذهن و رفتار مخاطب اثر میگذارد. کسی که صد روز بذر سوءظن و اتهام بکارد، نباید روز صد و یکم از برداشت خشم و آشوب تعجب کند.
@ binaasho
#ارسالی_مخاطبان
- ۲۲۳
- ۲۴ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط