دنیا مانند یک تماشاخانه بزرگ است؛ هر یک از ما فرصت محدودی

دنیا مانند یک تماشاخانه بزرگ است؛ هر یک از ما فرصت محدودی برای ایفای نقش خویش داریم و سپس باید صحنه را ترک کنیم تا دیگر بازیگران نیز به نقش شان بپردازند...
این تماشاخانه ؛ همان عرصه یکتای هنرمندی ماست....
یادمان باشد تماشاگران نقش ما ،
خدا و فرشتگان اویند که هم هنر را خوب میشناسند و هم بازیگران صحنه را..... !!
برماست که با مهر و اندیشه و لبخند آنچنان صحنه را متآثر از حضور محدود خویش سازیم که در پایان این فرصت اندک مان ؛ تماشاگران فهیم و دانایش به احترام ما برخیرند و تا قیامت دستهایشان را برهم بکوبند و از نقش آفرینی مان بگویند......
چه لذتی خواهد برد و چه فخری خواهد فروخت خدای مهربانمان به فرشتگانش در انتهای این نمایش ؛ اگر ما آنگونه نقش ایفا کنیم که او در ضمیرمان نهاده است .....
بی شک آنگاه گردن خواهد افروخت و بار دیگر به ملائکه خواهد گفت :
"انی اعلم مالا تعلمون "
من از آفرینش انسان چیزی میدانم که شما به آن راز پی نبرده اید.....!

✋ سلام دوست هنرمندم
که تماشاخانه دنیا صحنه یکتای هنرمندی توست....
درخت وجودت مبارک و پرثمر
و نقش نیکویت ماندگار باد...

سه شنبه ۱۷ آذر ۹۴

■التماس دعا■