همچو عشقبازی ام با لحظه...

همچو عشقبازی ام با لحظه...
با مرگ هم چنان خواهم کرد ،
تا برباید و دگر بار زندگانی بزایم
چو گلی از بارانِ اخگرهایم بشکفم !!
تا تکه های خواب رفته ام را زنده نمایم
وَ این تعلیق را معنای پایانی بخشیده و
به دردِ بی دردی برسم .

اینک آمده ام
حضورم را ببین
با فسانه ای کز تو می سازم
در شکوه تک درخت
روزی که بدان آویختم
از ازل تا ابد