در زمینی که ضمیرِ من و توست

در زمینی که ضمیرِ من و توست

از نخستین دیدار، هر سخن، هر رفتار

دانه هاییست که می افشانیم

برگ و باریست که می رویانیم

آب و خورشید و نسیمش «مِهـر» است

گر بدان گونه که بایست به بار آیـَد

زندگی را به دل انگیزترین

چهره بیــارایَد . . . !!!