پارت ۹۶

و حالا کار های سیگما برای مرد معنی دار شده بودن

به سختی صندلی که موحنایی بیهوش ، بی‌حال و زخمی نشسته بود رو سمت اتاق مخفی برد
نمیتونست ریسک کنه و بزاره چویا فرار کنه وقتی که انقدر به گرفتن چیزی که به قول خودش حقشه نزدیک شده و میتونه از خیلی ها جلو بزنه
و براش مهم نبود که این کار باعث گرفتن جون یک فرد بی گناه بشه

بالاخره تونسنت صندلی که جسم چویا روش بود رو داخل اتاق بزاره نگاهی به دستای بستش کرد تا مطمئن بشه راه فراری برای مو حنایی نذاشته
سریع و بدون اتلاف وقت از اونجا خارج شد و سعی کرد در مخفی رو به شکل قبلش برگردونه و مخفیش کنه
طوری که انگار نه انگار اتاقی هست و کسی اونجاست
میز نسبتا بزرگی که کنارش دید رو جلوی در برای طبیعی سازی بیشتر کشید نمیدونست این ایده هاش جواب میده یا نه اما این کار بهتر از هیچی بود

به محض تموم شدن کارش روش رو برگردوند تا به اون یارو بگه که برن اما وقتی برگشت کسی رو ندید

هه...چه خوش خیال بود چرا اون مرد باید اینجا میبود هرکی به نفع خودش
بدون مکث بیشتر از اونجا خارج شد و از پله هاپایین اومد سریع و تند میدوید میدونست چیزی نمونده که دازای و افرادش به اینجا برسن باید زود فرار میکرد
در خروجی رو باز کرد از خونه خارج شد اما قدمی که برای آزادی برداشته بود تبدیل به قدمی شد که از کارش...نه از کاراش پشیمون شه و حاضر شه التماس کنه
تنش به لرزه افتاده بود نمیدونست کسی میشنوه یا نه اما خودش صدای لرزش استخون های بدنش رو میشنید
اما صدایی که باعث شد روحش هم درون جسمش به لرزه در بیاد و برای لحظه‌ای تکرار میکنم برای لحظه‌ای از بدنش بیرون بیاد و نصفه جونش کنه از همه بدتر بود

صدایی پر از ابهت..اقتدار..قدرت..برتری..و در آخر...خشم
:بالاخره همو دیدیم..سیگما


سه ساعت و نیمه قبل

فئودور با شتاب و عجله وارد سالن پذیرایی خونه چویا شد که داخلش پدرش و دازای قرار داشتن
نفس نفس میزد ، با استرس اما شوقی که تو صداش مشهود بود لب زد:دازای...دازای..... چویا

ودازای به محض شنیدن اسم دوردونه‌اش از زبون برادرش بیخیال صحبتش با فردی که الان تازه یادش افتاده بود پدری کنه شد و سمت فئو رفت
با جسمی لرزون و نگران اما امیدوار سمت برادرش رفت
امیدوار بود...خیلی امیدوار اما از طرفی خودش رو واسه هر خبری آماده کرده بود
دهنش رو برای حرف زدن باز کرد اما فقط یه کلمه از دهنش خارج شد:...چ...چویا..؟

چند لحطه بعد فئودور که نفسش جا اومد با دستاش بازو های برادرش رو چنگ زد و با شدت و لبخند گفت:جمع کن خودتو مرد این چه قیافه‌ایه باید بریم دنبالش

و نتیجه حرفش چهره بُهت رفته دازای و بدنی که لحظه به لحظه داشت تعادلش رو از دست میداد بود

شونه برادرش رو برای تعادل گرفت....چهره‌اش رنگ پریده بود اما چشماش...چشماش دازای درخشید

میگن قلبم اکلیل پنپاژ کرد....اما الان دازای هم قلبش و هم چشماش اکلیل پخش کرد...خوشحال بود؟ نه فقط خوشحال بود بلکه رو آسمونا بود بالاخره تونست دردونه قلبش رو پیدا کنه چی از این وایه پسرک عجیب غریب بهتر و قشنگ تر؟


اما هنوز واسه خوشحالی زود بود



بفرمااااااا چه طوره؟
لایک یادتون نره مشتاق نظرات هم هستما
دیدگاه ها (۱۵)

part 180دو روز از وقتی که چویا از اون چهار دیواری خلاص شده ب...

فضای داخلی عمارت بزرگ و سلطنتی دازای، غرق در سکوت و تجمل بود...

ابلیس

۱۰۲

یه سمت دیگه از سوکوکو

#bego_chasham#part1خودش بود، خدمتکار جدید سریع قدم برمیداشت ...

این قسمت گاو یوکوهاما (سناریو طنز دازای و چویا)

꧁عمارت عشق꧂Part number 33یهو اتوکو محو شد.خودش موند و خلا .....

🥀 رمان مرگ معماییفصل دوم: مردی که نباید برمی‌گشتساعت ۴:۰۲ صب...

#Escape_from_death_April29 #part6☆ویو:نویسنده☆اون عوضی اینجا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط