من هم میخواهم شمع روشن کنم! یک جانباز مشهدی
من هم میخواهم شمع روشن کنم! یک جانباز مشهدی
میخواهم در تجمعات شرکت کنم، میخواهم برای کشتهشدگان شمع روشن کنم، میخواهم پلاکارد بنویسم و بالای دست بگیرم، اما شما بگویید سوگوار کدامشان باشم؟ چرا که میترسم عدهای، بعضی از اتفاقات ۶.۵ سال اخیر را فراموش کرده باشند!
* ۸ فروردین ۹۴: در مرز سعودی به نوجوانانمان تجاوز کردند، عفتشان، روحشان و آیندهشان مُرد اما حسن قشقاوی (معاون وزیر امور خارجه) اسمش را شبه تجاوز گذاشت و مسئولین دولتی از این اتفاق چه راحت گذشتند!
* ۲ مهر ۹۴: منا قربانگاه حاجیانمان شد، پلاکاردهای "حجتان مقبول" به آگهی ترحیم بدل شد، ۴۶۴ ایرانی به فجیعترین صورت قتل عام شدند، وزارت خارجه حتی نتوانست جسد بعضیها را برگرداند، حتی نتوانست از مقصرین توضیح بخواهد، چه برسد به غرامت؛
آیا bbc و... گفتند چه بود پشت پردهی این کُشتار بیرحمانه؟ به طور مثال چرا داخل جمجمه شهید رکن آبادی را خالی کرده، سپس جنازهاش را تحویل دادند؟ روشنفکرنماها گفتند: "حج را تحریم کنیم" اما نگفتند بی کفایتی وزارت خارجه را تشریح کنیم!
* ۵ آذر ۹۵: ۴۷ هموطن زنده زنده در آتش قطار تبریز-مشهد سوختند، علتش خطای انسانی اعلام شد، وقاحت عباس آخوندی (وزیر راه و شهرسازی) یادمان نرفته که گفت نگران نباشید مسافرین بیمه بودند! خاطرم نیست آیا کسی گفت ننگ بر تو که اگر از این بی مسئولیتی بمیری، رواست. حتی استعفای چنین فرد گستاخی هم روی نداد! عکس روحانی یا وزیرانش هم پاره نشد!
* ۱۶ دی ۹۶: ۳۰ ایرانی در کشتی سانچی سوختند و خاکستر شدند، آقایان وزارت خارجه باز دیپلماسیشان برای نجات جان هموطنانمان به درد نخورد، حتی به ایران اجازه ندادند نزدیک محل حادثه شود، گزارش دادند خطای انسانی! چه گزارش عجیبی! مگر میشود کِشتی به عظمت سانچی در رادار کِشتی فله بر دیده نشود؟ چه دستهایی پشت پرده بود که باز ایرانیان قربانی شوند ولی مقصر هم شناخته شوند تا نتوانند اعتراضی کنند و غرامتی بگیرند؟ چرا آقایان مسئول در وزارت خارجه و داخله محاکمه نشدند برای بی عرضگی در سیاستهایی که شعارش را در انتخابات داده بودند ولی نتیجهاش ازدست رفتن جان هموطنانمان بوده!
* ۴ دی ۹۷: ۱۰ کشته به دلیل واژگونی اتوبوس دانشگاه علوم تحقیقات...
* وای خدای من! حساب کشته شدگان واژگونی اتوبوس های دانش آموزی در این سالها از دستم خارج شده، از آتش سوزی مدرسه هم چیزی نمیگویم که آتش میزند بر جانم، چه خانوادههایی جگرگوشههایشان را به خاطر بیمسئولیتی و بیتدبیری به خاک سرد سپردند و رخت سیاه به تن کردند اما نه وزیری و نه مدیری، هیچ مسئولی پیدا نشد که آن را محاکمه کنیم تا مرهمی شود برای داغداران و اطمینانی برای
میخواهم در تجمعات شرکت کنم، میخواهم برای کشتهشدگان شمع روشن کنم، میخواهم پلاکارد بنویسم و بالای دست بگیرم، اما شما بگویید سوگوار کدامشان باشم؟ چرا که میترسم عدهای، بعضی از اتفاقات ۶.۵ سال اخیر را فراموش کرده باشند!
* ۸ فروردین ۹۴: در مرز سعودی به نوجوانانمان تجاوز کردند، عفتشان، روحشان و آیندهشان مُرد اما حسن قشقاوی (معاون وزیر امور خارجه) اسمش را شبه تجاوز گذاشت و مسئولین دولتی از این اتفاق چه راحت گذشتند!
* ۲ مهر ۹۴: منا قربانگاه حاجیانمان شد، پلاکاردهای "حجتان مقبول" به آگهی ترحیم بدل شد، ۴۶۴ ایرانی به فجیعترین صورت قتل عام شدند، وزارت خارجه حتی نتوانست جسد بعضیها را برگرداند، حتی نتوانست از مقصرین توضیح بخواهد، چه برسد به غرامت؛
آیا bbc و... گفتند چه بود پشت پردهی این کُشتار بیرحمانه؟ به طور مثال چرا داخل جمجمه شهید رکن آبادی را خالی کرده، سپس جنازهاش را تحویل دادند؟ روشنفکرنماها گفتند: "حج را تحریم کنیم" اما نگفتند بی کفایتی وزارت خارجه را تشریح کنیم!
* ۵ آذر ۹۵: ۴۷ هموطن زنده زنده در آتش قطار تبریز-مشهد سوختند، علتش خطای انسانی اعلام شد، وقاحت عباس آخوندی (وزیر راه و شهرسازی) یادمان نرفته که گفت نگران نباشید مسافرین بیمه بودند! خاطرم نیست آیا کسی گفت ننگ بر تو که اگر از این بی مسئولیتی بمیری، رواست. حتی استعفای چنین فرد گستاخی هم روی نداد! عکس روحانی یا وزیرانش هم پاره نشد!
* ۱۶ دی ۹۶: ۳۰ ایرانی در کشتی سانچی سوختند و خاکستر شدند، آقایان وزارت خارجه باز دیپلماسیشان برای نجات جان هموطنانمان به درد نخورد، حتی به ایران اجازه ندادند نزدیک محل حادثه شود، گزارش دادند خطای انسانی! چه گزارش عجیبی! مگر میشود کِشتی به عظمت سانچی در رادار کِشتی فله بر دیده نشود؟ چه دستهایی پشت پرده بود که باز ایرانیان قربانی شوند ولی مقصر هم شناخته شوند تا نتوانند اعتراضی کنند و غرامتی بگیرند؟ چرا آقایان مسئول در وزارت خارجه و داخله محاکمه نشدند برای بی عرضگی در سیاستهایی که شعارش را در انتخابات داده بودند ولی نتیجهاش ازدست رفتن جان هموطنانمان بوده!
* ۴ دی ۹۷: ۱۰ کشته به دلیل واژگونی اتوبوس دانشگاه علوم تحقیقات...
* وای خدای من! حساب کشته شدگان واژگونی اتوبوس های دانش آموزی در این سالها از دستم خارج شده، از آتش سوزی مدرسه هم چیزی نمیگویم که آتش میزند بر جانم، چه خانوادههایی جگرگوشههایشان را به خاطر بیمسئولیتی و بیتدبیری به خاک سرد سپردند و رخت سیاه به تن کردند اما نه وزیری و نه مدیری، هیچ مسئولی پیدا نشد که آن را محاکمه کنیم تا مرهمی شود برای داغداران و اطمینانی برای
- ۵۹.۹k
- ۲۶ دی ۱۳۹۸
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط