برای مردی که تنها ، رفیقش سقف و دیواره

برای مردی که تنها ، رفیقش سقف و دیواره
شباشم ابری و دلگیر، اونم از دود سیگاااااره
یه مرده خسته از راهه
که خستست از زمین خوردن
که سقف آرزوهاشم ، خلاصه میشه تو مردن…

نخواست باااور کنه اینو ، که رسم روزگاار اینه
که تنهاا همدم شبهاش ، یه مشت آهنگین غمگینه
که عشقش جاا زد و رفتو ، از این غمگین ترم میشه
کسی که قصش این باشه
کسی که با یکم گریه با این آهنگ
سبک میشه
سبک میشه....

آره دیوونگی کردی
ولی مردونگی اینه
که جز این سقف و این دیوار
کسی اشکاتو نمیبینه
همش از خود گذشتن ها
که این خاصیت مرده
که طعم شور هر اشکی
نمک گیرش نمیکرده

نخواست باااور کنه اينو.......