{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

تنها سهم نانوشته ی همه ی ماست

تنهايي سهم نانوشته ی همه ی ماست؛
از دستان سرنوشت نان مان را میگیریم
و در خلوت خاموش مان
نان تنهایی مان را میخوریم

چای دم میکنیم
و بغضهای چندین ساله مان را تَر میکنیم.

سپس شب
روی شانه هايمان مي نشيند
و تنهایی مان
برای خودش همراهی دارد.


.
.
.
دیدگاه ها (۰)

تو گل بوسه ی زندگی بودیبر پیشانی رنجهایی که از او رسیده بود؛...

آنچه مردم از آن حرف میزنندنه برایم جالب است و نه اهمیتی دارد...

هر چه میخواهی گره های زندگي را باز کني بیشتر گره میخورد میخو...

نوبرانه های #پاییز ...

Rofile of the wolf...3

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط