شب می رسد ز راه, ز راه همیشگی

شب می رسد ز راه, ز راه همیشگی
شب, با همان ردای سیاه همیشگی
تردید, دربرابر, بد, خوب نیستی,
چشمت چراغ سبز و سه راه همیشگی
عاشق شدن گناه بزرگی ست ـ گفته اند ـ
ماییم و ثقل بار گناه همیشگی !
می بینمت که صید دل خسته می کنی
با سحر چشم ـ مهر گیاه همیشگی ـ
ای کاش می شد آن که به ره باز بینمت
با شرم و ناز و نیم نگاه همیشگی
نازت نمی کشم که لگدمال هر کسی
ماهی, ولی دریغ ! نه ماه همیشگی ...
با بی ستاره های جهان گریه کرده ام
یک آسمان ستاره, گواه همیشگی
تا راز دل بگویم, در خویشتن شدم
سر برده ام به چاه , به چاه همیشگی