درد دل یه مشهدی:

درد دل یه مشهدی:
ﻣﻮ ﻧِﻤُﮕﻢ ﭘﯿﺘﺰﺍ ﻭ ﻧﺴﮑﺎﻓﻪ ﻭ ﻗﻬﻮﻩ ﺑَﺪﻩ ﺑُﺨﺪﺍ !.…
ﻣﻮ ﻣُﮕﻢ ﺍﯾﻨﺎ ﮐﻼﺱ ﻧﯿﺴﺖ!…
ﻣﻮ ﻣُﮕﻢ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺵ !.…
ﺍﮔﻪ ﺩﻟﺖ ﺳﯿﺮﺍﺏ
ﺷﯿﺮﺩﻭﻥ ﻣِﺨﻪ ﺑﺮﻭ ﻓﻠﮑﻪﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﻗﻮﭼﺎﻥ.…
ﯾﺎ ﺍﮔﻪ ﻫﻮﺱ ﺩﻭﺳﯿﺦ ﺟﯿﮕﺮ ﮐﺮﺩﯼ
ﺑﺮﻭ ﻓﻠﮑﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ !.…
ﺑﺸﻘﺎﺏﺩﺍﻍ ﻭ ﺫﺭﺕ ﻣﮑﺰﯾﮑﯽ ﻭ ﭼﯿﺰ ﺑﺮﮔﺮ ﺍﮔﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺭﯼ,
ﺑﺰﻭﺭ ﻧﺨﻮﺭ ﺑﮕﻮ ﺑﻪ ﺑﻪ !!..…
ﻣﻮ ﮐﻪ ﻣِﺪﻧُﻢ ﻫﻤﻪ ﺍﯼ ﺣﺮﻓﺎ ﮐﺸﮑﻪ…
ﻣﻮ ﮐﻪ ﻣِﺪﻧُﻢ ﺗﺎﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﺩﯾﮕﻪ ﻫﯿﺸﮑﯽ ﺑﻪ ﮔﻨﺠﺸﮏ ﻧِﻤِﮕﻪ ﭼُﻐُﮏ …
ﺑﻪ ﻣﺎﺭﻣﻮﻟﮏ ﻧِﻤﮕﻪ ﮐِﻠﭙﺎﺳﻪ!…
ﻣﻮ ﮐﻪ ﻣِﺪﻧﻢ ﺩﯾﮕﻪ ﻫﯿﺸﮑﯽ ﻧﻤﮕﻪ
ﺟُﻞ ﺟُﻞ ﻧﮑﻦ!…
ﻣِﺲ ﻣِﺲ ﻧﮑﻦ !.…
ﺳُﺮﺳُﺮ ﻧﮑﻦ !.…
ﮐُﺦ
ﻧﺮﯾﺰ !.…
ﻣﻮ ﮐﻪ ﻣِﺪﻧﻢ (ﮐِﻠﻪ ﻭَﻧﮓ) ﻭ(ﺍﻭﺷﺘﻮﻟﯽ ) (ﭼُﺴﻤﺎﺭﻩ ) ﻭ (ﺳَﻘﻪ
ﺳِﻨﺪﻩ ﺑُﺮ ) ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ
ﻣِﺮﻩ !!.…
ﻣﻮ ﮐﻪ ﻣِﺪﻧﻢ ﻟﻬﺠﻪ ﻣَﺸَﺪﯼ ﺑﺮ ﺑﺎﺩ ﻣِﺮﻩ !.…
ﻭﻟﯽ ﻣُﻮﺭﻩ ﺍﮔﻪ ﺑﻮﮐﻮﺷَﻨَﻢ
ﺑﻪ (ﺍَﻟﻔﺶ) ﻧِﻤُﮕﻢ (ﻧﻮﭺ ) !!.
به ( كق ) نِمُگُم (كال)… به (كلف زدن) نِمُگُم (گاز زدن) …
ﺑﻪ(ﺳَﺮﮐﻦ ) ﻧِﻤُﮕﻢ
ﺗﺮﺍﺵ !!.…
ﺣﺎﻻ هر چی مخه
ﺑﺮﻩ.…
ﻣﻮ مشدﯾﻢ ﺍﻗﺎﺟﺎﻥ .…
ﻣﺸﺪﯼ .
… ﻣﺸﺪﯼ !