بانو! سلامتان به من احساس می دهد

بانو! سلامتان به من احساس می دهد
گوی وفا به سمت دلم پاس می دهد

طرز نگاهتان به خدا می کشد مرا
وقتی به چشم های تو وسواس می دهد

شاتوت هایتان چقدر ترش مزّه اند!
لبهایتان چه مزّه ی گیلاس می دهد!

هر چند خوشه های نجیب تو نارسند
امشب به دست پر هوسم داس می دهد

شاید که باد روسریت را گشوده است
کوچه عجیب بوی گل یاس می دهد!

بازی نکن که بی بی چشم سیاهتان
دل می برد، ورق به ورق آس می دهد

«مِنْ شَرِّ حٰاسِدٍ» و اکیداً!! «اِذا حَسَد»
قلبم گواه حیله ی «خَنّٰاسْ» می دهد