ای که افسانه ی زیبای غزلهای منی

ای که افسانه ی زیبای غزلهای منی
ای که شیرین ترازامثال ومثل های منی

خواندن از روی مهت کارشب و روزمن است
ای که معلول به هرکار وعلل های منی

شده هرشب دل من درطلبت غرق به خون
توخودت عامل هرجنگ وجدل های منی

موی توطره وقدت به بلندای غزل
چه بگویم که خودت شهدوعسل های منی

ذهن من درهمه حالات به فکرت مشغول
به فدایت که تو افکاروعمل های منی...