عشق‌ات، محبوب من !

عشق‌ات، محبوب من !
همچون هوا
مرا در بر می‌گیرد،
بی آن‌که دریابم ...
جزیره‌ای ا‌ست عشق تو،
که خیال را
به آن دسترس نیست،
خوابی ا‌ست ناگفتنی،
تعبیرناکردنی ...
به‌ راستی، عشق تو چیست؟
گل است یا خنجر؟
یا شمع روشنگر؟
یا طوفان ویران‌گر؟
یا اراده‌ شکست‌ناپذیر خداوند؟
تمام آن‌چه دانسته‌ام،
همین است:
تو عشق منی،
و آن‌ که عاشق است،
به هیچ چیز نمی‌اندیشد …