کاش در بزم فروزنده ی تو

کاش در بزم فروزنده ی تو
خنده ی جام شرابی بودم

کاش در نیمه شبی درد آلود
سستی و مستی خوابی بودم

کاش چون آینه روشن می شد
دلم از نقش تو و خنده ی تو

صبحگاهان به تنم می لغزید
گرمی دست نوازنده ی تو

کاش از شاخه ی سرسبز حیات
گل اندوه مرا می چیدی

کاش در شعر من ای مایه ی عمر
شعله ی راز مرا می دیدی