همون دوره ی بی سواتی

همون دوره ی بی سواتی
قربونه اون حرفای عشق لاتی
قربونه اون مخلصتم فداتم
قربونه اون من خاك زیر پاتم
قربونه اون حافظ روی تاقچه
قربونه حسن یوسف تو باغچه
قربونه مردمی كه مردم بودن
اهل صفا، اهل تبسم بودن
قربونه اون دوره ی پر دماغی
قربونه اون تصنیف كوچه باغی
قربونه دوره ای كه خوشبختی بود
تار سیبیلا چك تضمینی بود
مردای ناب و اهل دل نداره
شهری كه بوی كاه گل نداره
بوی خوش كباب و نون سنگك
عطر اقاقیا و یاس و پیچك
بوی خیاره تازه توی ایوون
تو سفره ای پر از پنیر و ریحوون
بوی خوش كتاب های كاهی
تو امتحان كتبی و شفاهی
قدم زدن تو مرز خواب و رویا
خدا، خدا، خدا، خدا،خدایا
حرفای گریه دار نمی پسندین؟
می خاین یه جك بگم كمی بخندین؟
خوشا به حال اونكه تو محلش
هوای عاشقی زده به كلش
كسی كه قلبش اتصالی داره
می دونه عاشقی چه حالی داره


خیلی صفا داشت قدیما دلامون.....



یه وقتایی قاضی می شد کلامون....



یادش به خیر زیر گذر بازارچه.....



اوس غلام و دیزی و کله پاچه.....



یه پنج سیری عرق سگی نمونده....



یه جو مرام تن کسی نمونده....