مونس و یاورم امام رضاست(ع)

مونس و یاورم امام رضاست(ع)
همهء باورم امام رضاست(ع)
پدر و مادرم امام رضاست(ع)

تاج روی سرم امام رضاست(ع)

با کرامت گدا خوشی دارد
صحن پایین پا خوشی دارد
گریه وقت دعا خوشی دارد

اشک چشم ترم امام رضاست(ع)

سائلش را نمیکند رد .. نه
زندگی بی ضریح و گنبد؟؟ نه
حرمش یا که کل مشهد.. نه

همهء کشورم امام رضاست(ع)

جان شیرین به مقدمش تقدیم
خادمش یوسف و شعیب و کلیم
بهر جبریل واجب التعظیم

ثامن المحترم امام رضاست(ع)

خواستم زیر این علم باشم
چند روزی جدا ز غم باشم
هرچه شد شد فقط حرم باشم

شاه صاحب حرم امام رضاست(ع)

قصدم این بود محتشم بشوم
تا که آزاد از عدم بشوم
کاش میشد سگ حرم بشوم

که سر و سرورم امام رضاست(ع)

غمزهء گنبدش خرابم کرد
پر زدم دید انتخابم کرد
کفتر صحن انقلابم کرد

نقش بال و پرم امام رضاست(ع)

پرچم سبز او پیمبری است
قصد فوّاره هاش دلبری است
طاق ایوان طلاش حیدری است

ساقی کوثرم امام رضاست(ع)

میدرخشد به عرش گلدسته
آن ستاره که اسمان بسته
قوّت قلب هر دل خسته

جگر و دلبرم امام رضاست(ع)

کس و کارم فقط امام رضاست
هرچه دارم عنایت آقاست
روزگارم به برکتش زیباست

شکر، دور و برم امام رضاست(ع)

گنه از من از او امان دادن
به گداهاش آب و نان دادن
میرسد شاه وقت جان دادن

نفس اخرم امام رضاست(ع)...