مترسک

مترسک
در بین زاغها هم شد ناتوان مترسک

پا بر زمین و اما در آسمان مترسک

آری دگر ندارد آن قلب چوبیش را

شد عضوی از گروه ما شاعران مترسک

عاشق شده ندارد کاری به کار مرغان

چون هست یک پرنده در یاد آن مترسک

هر روز در کنارش بر روی شانه هایش

میگشت گرد شمع آن مهربان مترسک

اما گذشت شادی آمد زمان رفتن

آن مرغک مهاجر. آن میزبان مترسک...

گفتش تو هم بیا با این کاروان یاران

اما ندید دارد پا در میان مترسک

دیگر نبود او را جایی برای ماندن

بربست کوله باری بر آن جهان مترسک

درآخرین نوشته آن نامه نهایی

بنوشت از درونش از عمق جان مترسک

مارا ابهتی بود روزی میان مردم

آمد زمان رفتن. قربانتان: مترسک