همه شب خواب راحتم را برد...

همه شب خواب راحتم را برد...
بین خوبان وجاحتم را برد...

"وی چت"ی بودنم وبالم شد...
حال خوب عبادتم را برد...

آفتِ در گروه بودن ها...
لذت ناب خلوتم را برد...

هر "پیامی" رسید من خواندم...
هرز چشمی، نجابتم را برد...

دوستیِ ها همه مجازی شد...
حیف ، خُلق رفاقتم را برد...

خواستم آنچه نیستم باشم...
چهره سازی صداقتم را برد...

غرق "غفلت" اراده ام کم شد...
پیش مولا ارادتم را برد...

عاقبت قلب تارِ هر جایی....
فرصت اشک هیئتم را برد!