ﭼﻪ ﮐﯿﻔﯽ ﺩﺍﺭﺩ

ﭼﻪ ﮐﯿﻔﯽ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﻧﺎﻡ ﮐﻮﭼﮑﺖ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺗﻪ ﺩﻝ ﺻﺪﺍ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ
ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺭﻭﯼِ ﻟﺒﺎﻧﺖ ﻧﻘﺶ ﺑﺒﻨﺪﺩ
ﻭ ﺗﻮ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﺟﺎﻧﻢ
ﺑﻪ ﮔﻤﺎﻧﻢ ﺍﯾﻨﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺗﻮ ﺣﺘﯽ ﻋﺎﺷﻖ ﻧﺎﻣﺖ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﺯ ﺻﺪﺍ ﮐﺮﺩﻧﺶ ﺑﻔﻬﻤﯽ
ﺍﺳﻤﺖ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ
ﺣﺘﯽ ﻭﺟﻮﺩﺕ،ﻣﺎﻟﮑﯿﺘﺶ ﺑﻪ ﺍﺷﺘﺮﺍﮎ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺑﯿﻦِ ﺗﻮ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺕ !
ﭼﻪ حالی ﺩﺍﺭﺩ
ﺻﺪﺍﯾﯽ ﻣﺪﺍﻡ
ﻧﺎﻣﺖ ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻨﺪ ﻭ
ﺗﺎ ﺗﻮ ﺟﺎﻧﻢ ﻧﮕﻮﯾﯽ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺳﺮﺕ ﺑﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ,
ﺑﮕﻮﯾﺪ ﺍﻣﺎﻥ ﺍﺯﺣﻮﺍﺱ ﭘﺮﺗﯽ
ﯾﺎﺩﻡ ﺭﻓﺖ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻧﺎﻣﺖ ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻨﺪ
ﻭ ﺗﻮ ﺑﺪﺍﻧﯽ ﺍﯾﻨﺒﺎﺭ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺷﻮﻕ
ﺷﻨﯿﺪﻥ ﺟﺎﻧﻢ ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻧﺖ ﺻﺪﺍﯾﺖ ﮐﺮﺩﻩ !
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻋﻼﻗﻪ
ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ
ﺟﺎﻧﻢ؛ ﻋﺰﯾﺰﻡ ؛ ﻋﺸﻘﻢ ؛ ﻧﻔﺴﻢ
ﻧﯿﺴﺖ
ﮔﺎﻫﯽ ﺗﻤﺎﻣِﯿﻪ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﯾﮏ ﺣﺲ
ﺩﺭ ﮔﻔﺘﻦِ ﻧـــــــﺎﻡ
ﺁﻥ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻣﯿﻢ ﻣﺎﻟﮑﯿﺖ
ﺧﻼﺻﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ !
ﺗﻮ ﻫﯿﭻ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ
چه قدر دوست دارم وقتی نامم را صدا میکنی ،،